ยินดีต้อนรับเข้าสู่เว็บไซต์ โรงเรียนวัดเขาปิ่นทอง สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาราชบุรี เขต 1
วันที่ 25 มกราคม 2021 11:12 PM
b-school03
logo-cโรงเรียนวัดเขาปิ่นทอง

นานาสาระ

พญานาค นิทานเรื่อง ภูนางเคียง EP1

พญานาค นิทานเรื่อง ภูนางเคียง EP1

พญานาค นิทานน่าอ่านเรื่อง ภูนางเคียง ตอนที่ 1 พญานาค ในอดีตกาลมีนาค 2 ตนผัวเมียอยู่ครองคู่กันในเมืองใต้บาดาลมาหลายร้อยปีแล้ววันนึงพญานาคตนนั้นได้เห็นถึงพระสงฆ์ชราที่มีกิริยางดงามน่าเลื่อมใสเดินทางผ่านป่าลึกที่ด้านล่างคือวิมานของตน และคู่ครองเมื่อพญานาคเห็นพระสงฆ์รูปนั้นก็เลื่อมใสจึงได้แปลงกายเป็นชาหนุ่มรูปงามมาใส่บาตร และได้ขอฟังธรรมจากพระสงฆ์รูปนั้น พระสงฆ์รู้ด้วยญาณว่าชายหนุ่มรูปงามผู้นี้หาใช่มนุษย์แต่ก็ไม่ได้รู้สึกกลัวหรือรังเกียจจึงได้แสดงทำให้ชายหนุ่มฟังเมื่อได้ฟังธรรมจากพระธุดงค์แล้วพญานาคตนนี้ก็เกิดความเลื่อมใสเป็นอันมากตฃจึงอยากจะออกบวชและปฏิบัติวิปัสนาตามคำสอนของสัมมาสัมพุทธเจ้าเพื่อหวังให้หลุดพ้นจากวัตสงสาร “กระผมอยากจะบวชเป็นพระในพระพุทธศาสนา เพื่อเรียนรู้พระธรรมคำสองของพระพุทธเจ้าเสียเหลือเกิน พระคุณเจ้าคิดว่าจะเป็นไปได้กรือไม่ขอรับ” ชายหนุ่มเอ่ยด้วยความนอบน้อม “อาตมาไม่ตอบโยมก็คงรู้ดีว่าเป็นไปไม่ได้” พระสงฆ์ชราตอบคำถามของชายหนุ่ม “ทำไมละขอรับเมื่อผมมีความตั้ใจจริงเหตุใดจึงบวชไม่ได้” “ในข้อบัญญัติของการบวชนั้นมีกำหนดเอาไวเแล้ว แล้วโยมเอง ก็รู้ดีอยู่แก่ใจว่าทำไมโยมถึงบวชไม่ได้” พระสงฆ์ไม่ไดขยายความว่าเหตุใดเขาจึงบวชไม่ได้ เพราะคิดว่าชายหนุ่มแปลงกลายคนนี้ก็ต้องรู้อยู่แล้วเหมือนกันว่าทำไมตนเองถึงบวชไม่ได้ พญานาคหนุ่มพอได้ฟังก็รู้สึกเศร้าเป็นอันมาก ไม่ใช่ว่าเขาไม่เคยฟังเรื่องเช่ากับนาคที่ต้องการบวชเป็นพระจนสู้อุตส่าห์แปลงกายมาจนได้เข้าพิธีอุปสมบททว่าสุดท้าย ก็กลายร่างกลับเป็นนาคดังเดิมจนพระพุทธองค์ทรงเห็นความคฃตั้งใจและให้เอ่ยเรียกชายที่กำลังจะบวชว่านาคต่อเมื่อได้เข้าพิธีอุปสมบทแล้วถึงจะเรียกได้ว่าเป็นพระ “โยมบวชไม่ได้ก็ไม่เป็นไรนะขอให้โยมหมั่นศึกษาคำสอนของพระพุทธองค์เพื่อเป็นการสั่งสมบุญบารมีเถิด เกิดชาติหน้าฉันใดโยมอาจจะได้บวชอย่างที่สมใจไว้” พระชาารูปนั้นเอ่ยปลอบใจพญานาค

หนัง ต้นกำเนิดภาพยนต์และโรงหนังในไทยที่เราดูกันทุกวันนี้นั้นมีที่มาอย่างไรบ้าง

หนัง ต้นกำเนิดภาพยนต์และโรงหนังในไทยที่เราดูกันทุกวันนี้นั้นมีที่มาอย่างไรบ้าง

หนัง กำเนิดโรงหนังในสยามนั้นมาที่มาอย่างไรและมาตั้งแต่ยุคไหนกันนะ หนัง หรือภาพยนตร์เกิดขึ้นเป็นครั้งแรกในโลก เมื่อ พ.ศ. 2434 เมื่อโทมัส เอลวา เอดิสัน (Thomas Alva Edison) นักวิทยาศาสตร์คนสำคัญได้ร่วมมือกับนายวิลเลียม ดิกสัน (William Dickson) สร้างกล้อง Kinetograph และกล่องดูภาพ Kinetoscope ขึ้นได้สำเร็จ โดยใช้ฟิล์มของโกดักที่มีแถบฟิล์มยาวหลายเฟรมในการเก็บภาพโดยเจาะรูที่ขอบฟิล์มทั้งสองด้านในแต่ละเฟรมเพื่อให้ฟันเฟืองของเครื่องถ่ายภาพหมุนฟิล์มเข้าสู่กล้องได้ กล่องดูภาพ Kinetoscope นี้มีความสูง 48 นิ้ว มีช่องเล็กๆ ให้ผู้ชมมองเข้าไปเห็นภาพยนตร์ที่ฉายอยู่ข้างในได้

ร้านกาแฟ เรื่องของชายคนหนึ่งที่อยากเปิดร้านกาแฟที่ไม่อยากเหมือนใคร

ร้านกาแฟ เรื่องของชายคนหนึ่งที่อยากเปิดร้านกาแฟที่ไม่อยากเหมือนใคร

ร้านกาแฟ สักครั้งอยากเปิดร้านกาแฟที่ไม่เหมือนใครในโลก ร้านกาแฟ ผมเชื่อว่าใครหลายคนคงมีความฝันที่อยากจะเปิดร้านกาแฟหรือคาเฟ่ในแบบสไตล์ตัวเองที่อาจจะเหมือนกับคนอื่นบ้างหรือจะมีเอกลักษณ์เป็นของตัวเองแต่ถ้ามีการตกแต่งหน้าที่เหมือนกันความโดดเด่นก็จะต้องแตกต่างกันตรงที่รสชาติของกาแฟหรือเครื่องดื่มภายในร้าน มันอยู่ที่ฝีมือของการชงหรือฝีมือของบาริสต้าประจำร้านกาแฟร้านนั้น วัตถุดิบชั้นดีทั้งเมล็ดกาแฟ เมล็ดโกโก้ วัตถุดิบทั่วไปร้านกาแฟ แต่สำหรับผมแล้วผมจะต้องตกแต่งร้านทั้งภายในและภายนอกให้มีความเป็นเอกลักษณ์มากที่สุดและถ้าพูดถึงร้านกาแฟร้านนี้ต้องเป็นร้านเดียวบนโลกที่มีเอกลักษณ์แบบนี้ อย่างแรกที่ผมจะนึกถึงถ้าจะเปิดร้านกาแฟหรือร้านคาเฟ่แล้วคือลูกค้าที่บริเวณที่เปิด ถ้าเปิดร้านริมถนน ปัญหาคือการจอดรถและถ้ามีลูกค้าเข้าร้านเรามากอาจจะเกิดปัญหาการจราจรติดขัดก็เป็นได้ทำให้ต้องคำนึงถึงเรื่องที่จอดรถเป็นหลัก ซึ่งตามหลักของการเปิดร้านคาเฟ่หรือร้านกาแฟต้องเปิดในบริเวณที่มีคนพลุกพล่าน เช่น ในห้างสรรพสินค้า ข้างๆห้างสรรพสินค้า บริเวณใกล้ๆตลาด ใกล้ๆบริเวณถนนคนเดิน ใกล้ๆกับสถานที่ท่องเที่ยวในบริเวณนั้น หรือบริเวณสถานีรถไฟก็เป็นอีกที่นึงที่น่าสนใจสำหรับผมเหมือนกันเพราะเมื่อนักท่องเที่ยวหรือประชาชนทั่วไปออกมาจากสถานีรถไฟแล้วหรือนัดเพื่อนแต่เพื่อนมาสายและต้องไปนั่งรอเพื่อนในสถานีรถไฟที่นี่อากาศก็ร้อน ผู้คนก็เยอะ ความอับชื้นอบอ้าวก็เต็มไปหมด ถ้ามีร้านกาแฟหรือร้านคาเฟ่เปิดบริเวณนั้นก็จะเป็นการดีสำหรับคนทั่วไป และนักท่องเที่ยว หรือจะเปิดบริเวณใกล้ๆกับมหาวิทยาลัยหรือสถานศึกษาก็เป็นความคิดที่ดีเหมือนกัน แล้วถ้าเลือกสถานที่หรือที่ทำรายได้แล้วต่อมาคือการทำให้ร้านกาแฟตัวเองหรือร้านคาเฟ่ของตัวเองนั้นเป็นที่น่าจดจำของคนทั่วไปหรือว่าเพียงแค่ขี่รถผ่านก็จะต้องหันมามองร้านกาแฟหรือร้านคาเฟ่ของเราและคิดขึ้นมาในใจว่าต้องมาร้านนี้ ให้ได้สักครั้ง และด้วยรสชาติของกาแฟแล้วต้องทำให้ลูกค้าเกิดความพึงพอใจในอึกแรกที่ได้สัมผัสกับกาแฟที่เราตั้งใจทำ และอย่างแน่นอนของหวานและของคาวเป็นอะไรที่ต้องอยู่คู่กับร้านกาแฟหรือร้านคาเฟ่เป็นเหมือนมีพระจันทร์ก็ต้องมีพระอาทิตย์  มีกลางวันกลางวันต้องมีกลางคืน

พ่อที่ทำร้ายร่างกายแม่ เรื่องเล่าจากครอบครัวหนึ่งกับอุทาหรณ์สอนใจ

พ่อที่ทำร้ายร่างกายแม่ เรื่องเล่าจากครอบครัวหนึ่งกับอุทาหรณ์สอนใจ

พ่อที่ทำร้ายร่างกายแม่ เรื่องเล่าจากครอบครัวหนึ่งกับอุทาหรณ์สอนใจ พ่อที่ทำร้ายร่างกายแม่ ผู้หญิงคนนึงที่มีชื่อว่าเซเรน เธอทำงานเป็นเด็กเสิร์ฟอยู่ที่ร้านอาหารแห่งหนึ่งโดยวันนี้ได้มีผู้ชายคนเดิมที่มาทานอาหารไปเมื่อวันก่อนกลับมหาสิ้นครั้งพร้อมกับนำดอกไม้มามอบให้กับเธอพยายามจะคิดเถอะครับในตอนแรกดูเหมือนจะไม่สนใจแต่ทว่ามาเพื่อนสาวกินนี่บอกให้เธอลองไปคุยดู คุยและรับดอกไม้จะเข้าๆ แต่ทว่าเขาก็ดันโต๊ะแต่เขาสิก่อนเพราะว่าผู้ชายที่อยู่ด้านหลังก็แค่ว่าเขาพนันกับเพื่อนเอาไว้เมื่อวานว่าวันนี้เขาจะได้แอ้มเธอก่อนเที่ยงครับ ก็ไม่พอใจมากเรามีผู้ชายที่แท้ก็ได้จัดการไล่ผู้ชายคนนั้นออกไปจากร้านให้โดยมี อย่ามาที่นี่ห*นางทำให้สนิทกับแฟนเขามากและเมื่อเพื่อนบอกให้ตามไปคุยกับนิดดูสิเธอจึงเดินตามเขาไปจากนั้นทั้งคู่ ก็ได้แต่งานก็ยังมีความสุขโดยเขาได้ให้คำสัญญากับตัวเองไว้ว่าเธอจะปลอดภัยเมื่ออยู่กับเขาและเราจะมีความสุขในการรับศึกก็ดูเหมือนว่าจะเป็นอย่างนั้นจริงๆเพราะเขาได้ซื้อบ้านหลังที่เธอถูกใจทันทีไปว่าจะต้องทุ่มเงินเท่าไหร่เพื่อให้ได้มันมาครับทำให้ตอนนี้เธอกับเขามีความสุขกันมาสวมเขาให้เธออยู่บ้านเป็นแม่บ้านเฉยๆส่วนตัวเขา เองนั้นก็ออกไปทำงานหาเลี้ยงครอบครัวมันก็ไม่ใช่เรื่องลำบากรักเพราะว่ามีด้านกว้างกว่าและพอตัวอยู่แล้วครับเมื่อเธอก็ลูกให้กับนิดเขาก็ดูเหมือนจริงมีความสุขมากขึ้นไปอีกเพราะว่าเธอก็เริ่มรู้สึกแปลกๆเพราะว่าไม่มีโทรศัพท์โทรเข้ามาขอบคุณค่ะไม่ยอมรับสายนะต่อหน้าเธอจนกระทั่งลูกสาวของเธอก็เริ่มโตขึ้นเธอก็เริ่มรู้สึกว่าเขา เปลี่ยนไปแม้ว่าตัวจะอยู่กับพวกเธอแต่สายตาของเขามักจะมองเรื่องน้อยไปที่อื่นแต่ตอนที่เธอไม่อยากจะเข้าไปมีอะไรกับเขาเขาก็พยายามปฏิเสธเธอก็บอกกับเธอว่าคืนนี้เขาต้องออกไปทำงานที่ทำให้เธอรู้สึกแย่มากครับลงมาล้างจานเธอก็พบว่ามีเพลงเข้ามาหาเขาหยิบมันขึ้นมาดูแล้วก็พบกับหมายเลขที่ให้โทรกลับถึงมือเธอลอง โทรกลับไปเธอก็พบว่ากลายสายนั้นเป็นผู้หญิงแล้วถามว่าเมื่อไหร่จะมาสักทีครับ จึงทำให้เธอรู้ได้ทันทีว่าสามีของเธอนั้นนอกใจเธอเขาให้แล้วดังนั้นมาเขาลงมาแล้วเห็นเธอนั่งร้องไห้อยู่เธอจึงบอกกับเขาว่าเธอรู้แล้วว่าเขามีชู้เหมือนได้ยินดังนั้นก็จะเข้าไปปลอบใจเธอพร้อมกับบอกว่าเธอกับลูกสำคัญกว่าใครผู้หญิงพวกนั้นก็แค่ ของเล่นเท่านั้นแต่ทว่าเธอก็ยังต่อว่าเขาพร้อมกับทวงสัญญาที่เขาได้เคยให้ไว้กับเธอถึงเขาก็บอกกับเธอว่าเขาขอโทษครับหลังจากวันนั้นเป็นต้นมาซึ่งก็ยังพบว่าเขายังคงติดต่อกับผู้หญิงคนนั้นคนอื่นๆอีกเธอจึงตอบว่าเขาพร้อมก็บอกให้เขาเลิกโกหกอ่ะแก้ตัวสักทีนางจึงทำให้เขาไม่พอใจมากพร้อมกับยอมรับว่าใช่เขามีคนอื่นแต่ มันก็ไม่ได้เสียหายอะไรหรอกเขาก็ยังอยู่กับเธอแต่สุดท้ายก็ไม่มีใครเสียประโยชน์นานจึงทำให้เธอถึงกับกรี๊ดแตกแล้วก็ต่อว่าเขา แต่ก็บอกว่าเธอจะไม่ทนอีกต่อไปแล้วจากนั้นเธอก็พบว่าเธอโดนตบหน้าเขาอย่างแรงเธอตกใจกับสิ่งที่เขาทำมากจนเขาก็มองหน้าเธอก็จะถามกลับไปว่าทำไมคุณไม่ได้หรือไงเธอก็บอกเขาไปว่าใช่ไม่ได้ เมื่อได้ยินดังนั้นก็โช๊คหน้าเจอเขาอย่างแรงจนเธอล้มลงไปกองกับพื้นพร้อมกับบอกเขาว่าจะสู้เหรอเธอก็แค่ผู้หญิงส่วนฉันน่ะเป็นผู้ชายแล้วก็อีกอย่างฉันเป็นคนหาเงินเช่นนั้นท่านเป็นคนตั้งกฎและวันนี้ฉันจะออกไปก็ดีจะได้ไม่ต้องทำอะไรแบบหลบๆซ่อนๆอีกจักกันกับตรงเข้าไปพร้อมกับกุญแจรถทั้งหมดออกไปด้วยเพื่อกันไม่ให้ เธอหลบหนีกลับเสียใจมากก็ได้ที่เธอกำลังหยิบ โทรศัพท์ ขึ้นมาเธอก็พบว่ามาเพราะหน้าตาพร้อมกับผู้ชายข่มขู่เธอก่อนที่เขาจะออกไปรับรองเท้าเมื่อเธอขับรถไปหาแม่ของสามีเพื่อที่จะไปฟ้องถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นแต่ในของสามีก็ไม่ได้เข้าข้างเธอแผนที่ถามตัวเองว่าไปทำอะไรมาให้นิดโกรธดังนั้นเธอจึงเดินทางไปงานที่นี่เพื่อ ระบายปัญหาที่เกิดขึ้นให้เธอฟังแต่ทว่ามือถือมีปลอบใจเธอแล้วขอบอกให้เธอไปแจ้งความแต่เธอคงไม่ยอมตามกราฟขอบอกกับเพื่อนว่ายังไงซะไม่ก็เป็นพ่อของลูกเธอ เธอไปไหนถ้าอย่างนั้นก็ผ่านไปสิหนีไปเหมือนได้ยินดังนั้นเธอจึงรีบขับรถต้องไปหาลูกที่โรงเรียนทันทีแต่ครูก็ได้เดินมาบอกกับเธอว่าเธอรับลูกกลับบ้าน ไปแล้วครับงานทำให้ฉันกังวลใจมากเพราะเมื่อกลับไปถึงบ้านแล้วเธอคงไม่คบกับใครเลยเธอจึงโทรศัพท์ไปหานิดนึงเขาก็บอกว่าเขาพาลูกมาเที่ยวสวนสัตว์อยู่พร้อมกับยอมให้เธอได้คุยกับลูกด้วยในตอนเย็นก็หน้าที่ทานอาหารกันอยู่นี่ก็ได้บอกกับเธอว่าเขายังต้องการเธออยู่ฉะนั้นเขาจะไม่ยอมให้เธอหนีไปอยู่ที่ไหน และเขาก็มัก จะได้ในสิ่งที่เขาต้องการเสมอเผื่อมันก็จะเป็นแบบนั้นไปตลอดเช้าวันรุ่งขึ้นไปที่สถานีตำรวจแบบทดสอบถามถึงเรื่องที่เกิดขึ้นจะจัดการอย่างไรได้บ้างโดยเธอบอกตำรวจว่านี่เป็นเรื่องของเพื่อนกระชับและเจ้าหน้าที่ตำรวจก็บอกกับเธอว่าถ้าหากมีเรื่องลูกเข้ามาเกี่ยวข้องเรื่องมันจะไปอยู่ที่ศาลครอบครัวและทางพิสูจน์ไม่ได้ว่าเขา เป็นอันตรายต่อเด็กเขาก็จะยังคงเข้าใกล้ลูกได้ครับเธอได้ยินดังนั้นเธอจึงเดินออกมาจากสถานีตำรวจทันทีในตอนดึกหลังจากที่ตัวเองว่ามิตรหลับไปแล้วเธอก็ลุกขึ้นไปหยิบกระเป๋าที่จะเตรียมเอาไว้พร้อมกับเดินไปอุ้มลูกมาเกือบพาหลบหนีไปกับเพื่อนโดยมีเพื่อนๆกับพ่อบุญธรรมของเธอค่อยรอรับเธออยู่ที่ด้านนอกบ้างแต่ทว่า จังหวะที่เธอกำลังจะเปิดประตูนี้ออกไปนี่ก็ได้เข้ามากระชากลงเธอและนำลูกไปนอนที่โซฟาจากนั้นก็ลงมือสองเธอครับเพื่อนกับพ่อเลี้ยงที่รออยู่ที่รถเหมือนได้ยินเสียงเข้าของในบ้านแตกพวกเขาก็เลยพังประตูเข้าไปทันทีโดยพวกเขาพบว่าจะรีบนอนหมดสติอยู่ที่อื่นด่านนี้เองก็ได้หยิบปืนขึ้นมาคุมพวกเขาพร้อมกับไรให้ทุกคน ออกไปจากบ้านของเขาซะอย่าเข้ามายุ่งเรื่องนี้ไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าไม่เตือนเมื่อพูดจบนี่ก็พบว่าจะรื้อฟื้นขึ้นมาพอดีเขาจึงเดินเข้าไปดูเธอมาทำให้พ่อเลี้ยงได้จังหวะเข้าไปคว้าโทรไปพี่มาหุ้มพร้อมกับให้ร้านตื่นขึ้นมาดูพ่อตัวเองเหมือนมีแต่ว่าลูกปืนเขาถึงรีบนอนพื้นเอาไว้จากนั้นทุกคนก็รีบมีก้อนออกมาโดยพวกเขาบอกกับพี่ว่าจะพาไปเที่ยวพร้อมกับบอกให้เธอลาพ่อของเธอได้แล้ว

ความทรงจำที่ปักกิ่ง กับสถานที่ท่องเที่ยวที่ผู้คนนิยมไปเรียนและเที่ยว

ความทรงจำที่ปักกิ่ง กับสถานที่ท่องเที่ยวที่ผู้คนนิยมไปเรียนและเที่ยว

ความทรงจำที่ปักกิ่ง กับสถานที่ท่องเที่ยวที่ผู้คนนิยมไปเรียนและเที่ยว ความทรงจำที่ปักกิ่ง เมื่อปี พ.ศ. 2534 ตอนนั้นผู้เขียนทำงานอยู่ที่องค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทย ในปีนั้นมีโอกาสได้ทุนไปเรียนในหลักสูตรทางด้านโครงข่ายคอมพิวเตอร์ที่นครปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีนเป็นเวลาประมาณ 3 เดือน โดยเป็นทุนสนับสนุนจาก UNDP หรือ United Nation Development Program ของสหประชาชาติ การเดินทางไปเมืองจีนในครั้งนี้นับเป็นครั้งแรกที่ได้ขึ้นเครื่องบินและเป็นการเดินทางไปต่างประเทศเป็นครั้งแรกในชีวิต  ผู้เขียนเดินทางไปถึงปักกิ่งประมาณหนึ่งทุ่มตามเวลาที่นั่น ตอนนั้นสนามบินที่ปักกิ่งเป็นสนามบินเก่าไม่ทันสมัยเหมือนทุกวันนี้ ผู้เขียนไปแลกเงินดอลล่าร์ทีสนามบินเป็นเงินหยวนสำหรับนักท่องเที่ยวแล้วเรียกรถแท็กซี่จากสนามบินไปยังที่พักที่มหาวิทยาลัยการไปรษณีย์และโทรคมนาคมปักกิ่ง (Beijing University of Posts and Telecommunications) ที่พักในมหาวิทยาลัยเป็นอาคารพักสำหรับนักศึกษาชาวต่างชาติ 

คำโกหก ของเด็กหญิงคนหนึ่งเปลี่ยนแปลงชีวิตคนหนึ่งได้

คำโกหก ของเด็กหญิงคนหนึ่งเปลี่ยนแปลงชีวิตคนหนึ่งได้

คำโกหก ของเด็กหญิงคนหนึ่งเปลี่ยนแปลงชีวิตคนหนึ่งได้ คำโกหก ในฤดูหนาวของเดือนพฤศจิกายนที่ทะเลสาบแผงนึงชายกลุ่มนึงกำลังคันจะว่าใครที่กระโดดลงไปในทะเลสาบเป็นคนแรกจะได้รับเงินเดิมพันไปทั้งหมดชายคนนึงเลยกลั้นใจกระโดดลงไปแต่ถ้าเกิดเป็นตะคริวขึ้นมาพ่นน้ำมันเย็นมากๆใช่คนเลยต้องกระโดดลงไปช่วยซึ่งคนที่ลงไปช่วยก็คือลูกค้าของเรานั่นเอง ลูคัสใส่อยู่ในชุมชนแห่งหนึ่ง ของประเทศเดนมาร์กซึ่งมีสมาชิกชุมชนอยู่ไม่มากแต่ละบ้านก็เลยสนิทและรู้จักกันทั้งหมด เขาทำงานเป็นคุณครูอนุบาลอยู่ในชุมชนแห่งนี้ ฉันจะต้องถามตั้งแต่ตอนนี้หนังสือยังเช็ดก้นให้เด็กที่ยังล้างตูดเองไม่เต็มแล้วเพราะว่าดูการ์ดเป็นครูผู้ชายคนเดียวในโรงเรียนแห่งนี้เด็กส่วนใหญ่ก็เลยชอบเล่นกับเขา วันนึงหลังจากที่ซื้อของใน ซุปเปอร์เสร็จแล้วลูกค้าก็ได้เจอกับคาร่าเด็กผู้หญิงคนนึงที่เรียนอยู่ที่โรงเรียนอนุบาล เธอบอกว่าเธอเดินหลงทางมาถึงที่นี่เพราะมัวแต่ก้มหน้าก้มตาพยายามเดินไม่ให้เหยียบเส้นโยคะช่วยเลยอาสาพาเธอกลับไปส่งที่บ้าน น่าจะเป็นลูกสาว ซึ่งเป็นเพื่อนที่สนิทที่สุดของลูกค้าในชุมชนแห่งนี้เขาเติบโตขึ้นมาด้วยกันตั้งแต่เด็กๆเวลามีปัญหา อะไรก็จะเล่าสู่กันฟังและช่วยกันคิดหาทางแก้ไข เลยรู้ว่าตอนนี้ลูกค้าคิดถึงลูกชายคนเดียวของเขาที่อาศัยอยู่กับอดีตภรรยามากๆเช็คแล้ว ลูคัส แต่งงานแล้วแล้วก็มีลูกชายคนหนึ่งชื่อว่ามาคัดแต่ระยะทางจากเมืองอื่นไปเรียบร้อยแล้วและสิทธิ์การเลี้ยงดูบุตรก็ตกเป็นของฝ่ายภรรยาทำให้ลูกค้ามีโอกาสได้เจอลูกแค่เดือนละ 4 วันเท่านั้น ตามข้อตกลงทุกวันนี้เขาเลยใช้ชีวิตอยู่กับน้องหมาตัวนึงที่ชื่อขวัญนี่แต่เอาจริงๆแล้วตัวมาคัดเองก็อยากอยู่กับพ่อมากกว่า เขาและโทรมาหาลูกค้าอยู่บ่อยๆว่าให้หาทางพาเขามาอยู่ด้วยให้ได้แต่ดูเหมือนว่าฝ่ายแม่จะไม่ยอมง่ายๆ วันนึงพี่ชายของคาร่ากับเพื่อนอีกคนกำลังดูรูปโป๊กันอยู่พวกเขาเลยนะขนมโชว์รูปพวกนั้นให้ข้าดูด้วย ความสนใจกับสิ่งที่เห็นมาตั้งแต่วันนั้นเช้าวันต่อมาโดยน้อยคาราก็ต้องออกมานั่งอยู่คนเดียวที่หน้าบ้านเพราะ เขากับเมียของเขากำลังทะเลาะกันบ้านว่าใครจะเป็นคนไปส่งเธอที่โรงเรียน ก็เลยเขาบอกว่าเขาจะเดินไปโรงเรียนเป็นเพื่อนคาร่าให้เองเพราะยังไงตัวเขาก็ต้องไปจอดที่โรงเรียนอยู่แล้วข้าราชการก็เลยขอให้ลูกค้าจูงมือเธอไป เพราะอยากจะท่วมหน้าเดินเพื่อไม่ให้เหยียบเส้นไปจนถึงโรงเรียนและในช่วงพักเที่ยงของวันนั้นเองหาน่าจะได้ต่อตัวต่อรูปหัวใจและน้ำมันไปแอบใส่ไว้ในกระเป๋าของลูกค้าในตอนที่ลูกค้ากำลังเล่นกับเด็กผู้ชายคนอื่นอยู่จู่ๆข้าราชการเข้าไปจูบปากของลูกค้าสั่งงานทำให้ลูกค้าต้องเรียกเธอมาคุยกันแบบส่วนตัวแล้วสอนว่าการจูบที่ ปากแบบนั้นจะทำได้แค่กับพ่อกับแม่เท่านั้นและยังบอกอีกว่าเขาเจอตัวต่อรูปหัวใจที่คลาดทำให้ในกระเป๋าแล้วลูคัสบอกให้คาราเอามันไปมอบให้กับผู้ชายคนอื่นหรือเอากลับไปให้คุณแม่จะดีกว่า แต่ไม่รู้ว่าเธออะไรอยู่อาจจะเพราะดูลูคัสปฏิเสธเธอโกหกว่าหัวใจนั้นเธอไม่ได้เป็นคนทำทางที่กระดาษที่ใช้ห่อมีชื่อเธอถ้าเขียนเอาไว้เธอบอก ว่าจะมีแต่คนอื่นแกล้งเธอแล้วเธอก็ดีไปเลยเย็นวันนั้นเองแม่ของคำว่ามารับช้าคราวหน้าก็เลยต้องนั่งรออยู่ที่โรงเรียนจนค่ำมืดครูใหญ่จะได้ก็เลยเข้ามาคุยเป็นเพื่อนเธอแล้วอยู่ๆก็พูดขึ้นมาว่าเธอเกลียดครูลูคัสเพราะว่านั่นของครูมันโดดใส่หนูได้ยินแบบนั้นก็อึ้งไปเลยและถามคาร่าว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่คาราทะเลเล่าต่อว่าครูพลาส มอบตัวต่อหัวใจให้กับหนูแต่ว่าหนูไม่อยากได้เธอก็ยังจับต้นชนปลายไม่ถูกก็เลยบอกกับเขาไปว่าถ้าหนูไม่อยากได้ก็แค่โยนทิ้งไปก็พอแต่ตอนนั้นแม่ขอคาราก็ได้โทรมาพอดีครับแต่ได้รับเธอกลับบ้านไปจริงๆแล้วตอนนั้นลูคัสก็อยู่ที่โรงเรียนเหมือนกัน แต่ว่าเขาติดสายคุยโทรศัพท์อยู่ก็เลยไม่ได้รับรู้เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมาค่ะเรื่องของเขา โทรมาบอกว่าเขาอ้อนวอนแม่จนเธอยอมให้เขาย้ายมาอยู่กับลูกค้าได้แล้ว

อันดับความเด๋อ ในแต่ละวันเรามักจะปล่อยความเด๋อแบบไหนบ้าง EP2

อันดับความเด๋อ ในแต่ละวันเรามักจะปล่อยความเด๋อแบบไหนบ้าง EP2

อันดับความเด๋อ ในแต่ละวันเรามักจะปล่อยความเด๋อแบบไหนบ้าง EP2 อันดับความเด๋อ จาก EP1 ขอมาต่อกันใน 10 อันดับความเด๋อ (EP2) จะมีอะไรบ้างนั้น เชิญทุกลองอ่านกันได้เลยค่ะ 6.เดินขึ้นบันไดเลื่อนผิดทาง เรื่องนี้ผู้เขียนเป็นบ่อยเลยค่ะ เพราะเป็นคนชอบมองอย่างอื่น และเหม่อลอย ไม่ค่อยมองทางข้างหน้า แต่ก็มักจะแก้ตัวทันไม่เคยถึงขั้นที่ก้าวขึ้นไปแล้วเลยสักครั้ง แต่มีครั้งนึงเป็นครั้งที่น่าอายที่สุด คือ ตอนที่ดันมีคนมาเห็นเข้า แค่เห็นไม่พอดันปรารถนาดีเข้ามาทักอีก วันนั้นอากาศร้อนมาก ผู้เขียนเดินจากบ้านมาห้างแห่งหนึ่งและกำลังก้าวขึ้นบันไดเลื่อนผิดทางจากที่ควรจะเป็นบันไดเลื่อนขึ้นกลับจะก้าวไปบันไดเลื่อนลงที่อยู่ข้างๆกันแทน แต่โชคดีที่เห็นก่อนหยุดทันไม่เกิดอุบัติเหตุอันตรายอะไรขึ้น ด้วยความหงุดหงิดจากอากาศร้อนก่อนหน้านี้ผู้เขียนจึงเผลอจิ๊ปากเสียงดังและส่ายหัว วันนั้นห้างค่อนข้างโล่งมากไม่ค่อยมีคน ระหว่างทางที่เดินมาก็ไม่เห็นใครอยู่ในระยะใกล้ๆเลย แต่จู่ๆก็มีเสียงจากด้านหลังดังขึ้นมาใกล้ๆว่า “are

ขายของออนไลน์ อยากขายของออนไลน์เริ่มต้นที่จะขายยังไงดี

ขายของออนไลน์ อยากขายของออนไลน์เริ่มต้นที่จะขายยังไงดี

ขายของออนไลน์ อยากขายของออนไลน์เริ่มต้นที่จะขายยังไงดี ขายของออนไลน์ สมัยก่อนถ้าใครอยากเปิดธุรกิจเป็นของตัวเอง จะมีปัจจัยต่างๆ มากมายให้ต้องคำนึงถึง ไม่ว่าจะเป็นเงินทุน ทำเลที่ตั้งของร้าน ประเภทสินค้าที่จะเอามาขาย การหาลูกค้า ช่องทางการลงขาย วิธีการโปรโมทสินค้าให้คนได้รู้จัก วิธีทำตลาด สารพัดเรื่องที่ต้องคิด แต่สมัยนี้การเป็นเจ้าของธุรกิจไม่ใช่เรื่องยากเช่นนั้นอีกแล้ว เพราะตอนนี้เรามี “ร้านค้าออนไลน์” ซึ่งสามารถทำได้ง่าย และแทบไม่ต้องลงทุนอะไรมาก นอกจากลงทุนเรื่องเวลาในที่ใช้ในการโพสต์สินค้า และพูดคุยตอบคำถามกับลูกค้า สมัยนี้เราจึงเห็นคนเปิดร้านค้าออนไลน์กันเยอะมาก แต่สำหรับผู้ที่คิดจะทำอย่างจริงจัง ถึงขนาดเป็นอาชีพหลักที่สามารถทำรายได้ให้จริงในระยะยาวแล้วล่ะก็ มันอาจไม่ง่ายอย่างที่หลายคนคิด วันนี้เราจึงมีคำแนะนำดีๆ ที่คิดว่าพอจะเป็นแนวทางสำหรับใครที่อยากเปิดร้านออนไลน์อย่างจริงจัง ให้ได้ลองอ่านกันก่อนจะเริ่มลงมือค่ะ   เลือกขายในสิ่งที่ตัวเองชอบ

มิตรภาพ ระหว่างสงครามในสมัยยุคสงครามที่ผ่านมา

มิตรภาพ ระหว่างสงครามในสมัยยุคสงครามที่ผ่านมา

มิตรภาพ ระหว่างสงครามในสมัยยุคสงครามที่ผ่านมา มิตรภาพ ปีคริสตศักราช 1987 ในสงครามโลกครั้งที่ 1 ระหว่างอังกฤษและเยอรมันในสถานคนนึงให้เดินมาปุบเล็ก 1 ใน 2 ตัวละครนำของเรื่องให้เกิดขึ้นจากการนอนหลับพักผ่อนท่ามกลางทุ่งหญ้าสีเขียวขจีที่ยังไม่โดนทำร้ายจากไปของสงครามจะได้บอกให้แฟนเลือกเพื่อนทหารมาคนนึงและให้เดินตามเขาไปซึ่งเพื่อสถานที่บริจาคเลือดก็คือวิลเลียม สกอฟิลด์ คนที่นอนพักอยู่ข้างๆเขานั่นเองทั้งสองคนเดินตามจากทหารไประหว่างทางก็ถามกลับไปว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นแล้วหรอครับซึ่งจะก็ตอบมาว่าพวกเยอรมันดูเหมือนกำลังจะวางแผนทำอะไรสักอย่างอยู่แล้วได้บอกให้ทำเบรคและ วิลเลียม เข้าไปพบกับท่านนายพลที่กำลังรออยู่ในห้องวางแผนการรบพอเข้ามาในห้องในคนก็ได้ถามกับเรช ว่านายมีพี่ชายอยู่ที่กองพันดาววันที่ 2 ใช่ไหมซึ่งก็ได้ตอบไปว่าใช่ครับแล้วจะถามว่าพี่ชายของเขายังมีชีวิตอยู่ใช่ไหมในคนก็ตอบว่าเท่าที่รู้ก็ยังมีชีวิตอยู่ดีแต่ใจยังอยู่ดีต่อไปด้วยความช่วยเหลือของนายทั้งสองคนเรื่องก็คือมีสายข่าวรายงานว่าพบเยอรมันได้ละทิ้งฐานที่มั่นในแนวหน้าไปแล้วแล้วกำลังถอยกลับไปตั้งแนวรบใหม่ที่ด้านหลังจากนั้นเป็นแค่การลาดหอยตามแผนการรบเท่านั้นเวลาถอยเพราะ เสียเปรียบในการรบแต่อย่างใดซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาของกองพันได้ว่าที่ 2 เลยคิดจะทำการล้างหน้าผู้กองทัพเยอรมันที่กำลังล่าถอยนี้วันพรุ่งนี้เราคิดว่ามันจะทำให้ฝ่ายผลิตได้รับชัยชนะแต่พระเอกไม่ทันสิไม่รู้เลยว่านั่นเป็นแบบที่ฝ่ายเยอรมันวางแผนไว้แนวรบใหม่ที่กำลังสร้างขึ้นมาเป็นแนวป้องกันใหม่ที่ติดตั้งปืนใหญ่อย่างที่ฝ่ายอังกฤษไม่เคยเห็นมาก่อนถ้ามันเด็ก ในแท็กซี่จะทำการโจมตีจริงๆนะเท่ากับเป็นการส่งทหารจำนวน 1,600 นายเข้าสู่ดวงกับดักของศัตรูแล้วจะต้องถูกสังหารหมู่อย่างแน่นอนซึ่งดังก็รู้ถึงความตายของพี่ชายของเล็กด้วยและระหว่างการบ้านของพวกเยอรมันพวกมันก็ได้ทำการตัดสายโทรเลขทิ้งไปจนหมดทางเลือกเดียวที่จะยับยั้งคำสั่งโจมตีของพระเอกในกาแล็กซี่ตอนนี้ก็คือต้องทำจดหมายคำสั่งยับยั้ง จากท่านนายพลไปส่งให้โดยตรงเท่านั้นและนั่นก็คือภารกิจของตัวเอกทั้งสองคนการเดินทางจากฐานที่มั่นคงเขาอยู่ไปยังแนวหน้าที่หน่วย Diamond อยู่นั้นต้องใช้เวลาในการเดินเท้าประมาณ 6-8 ชั่วโมงครั้งแรกที่ภูเขาต้องทำก็คือการไปหาผู้พันสตีเวนสันที่เป็นคนคุมพื้นที่การรบในแนวหน้าและเริ่มออกเดินทางจากตรงจุดนั้นตัวของเล็กนั้นไม่คิดอะไรทั้งสิ้นเขารู้

พูดแบบมืออาชีพ พูดอย่างไรให้น่าฟังกับเทคนิคง่ายๆ

พูดแบบมืออาชีพ พูดอย่างไรให้น่าฟังกับเทคนิคง่ายๆ

พูดแบบมืออาชีพ เพียงไม่กี่ขั้นตอน กับวิธีพูดที่น่าสนใจ พูดแบบมืออาชีพ เป็นศิลปะอีกแขนงหนึ่งที่เกี่ยวข้องกับชีวิตของมนุษย์อย่างแยกไม่ออก ไม่ว่าจ้ะเป็นการพูดในสถานการณ์ หรือสถานะใดๆ ก็ตามล้วนมีความสำคัญทั้งสิ้น ทุกคนเกิดมาล้วนพูดได้  แต่จะมีสักกี่คนที่จะ ”พูดเป็น” ซึ่งหมายถึงการพูดให้คนชอบใจ  เข้าใจ พูดให้คนรักได้ พูดให้คนประทับใจ ซึ่งต้องเหล่านี้ต้องอยู่ที่การฝึกฝนอยู่บ่อยๆ บทความนี้จะนำเนื้อหาเกี่ยวกับการพูดอย่างมืออาชีพในเบื้องต้นมาแนะนำเป็นพื้นฐาน การพูดในที่ชุมชนต้องเตรียมตัวอย่างไรบ้างบ้าง 1.บุคลิกภาพภายนอก เรื่องนี้เป็นเรื่องที่สำคัญอย่างมาก เพราะนักพูดต้องตกเป็นเป้าสายตาของผู้ฟังทั้งหมดเพียงคนเดียว ดังนั้นบุคลิกภาพภายนอกที่มองเห็นด้วยตาของนักพูดจะเป็นสิ่งที่ถูกจับจ้องอยู่ตลอดเวลา นักพูดต้องสวมใส่เสื้อผ้าทีเหมาะสมกับผู้ฟังและสถานที่   หน้าตาจะต้องยิ้มแย้มดูสะอาดเรียบร้อย   ตั้งแต่ศีรษะ จรดปลายเท้า  2.การก้าวขึ้นเวทีครั้งแรกสำคัญที่สุด จำไว้เสมอว่า

ความฝันของพ่อ เมื่อพ่อของเป็นคนที่มีความฝันจากในอดีต

ความฝันของพ่อ เมื่อพ่อของเป็นคนที่มีความฝันจากในอดีต

ความฝันของพ่อ ที่พ่อยากทำตามความฝันของพ่อในอดีต ความฝันของพ่อ ฉันชื่อซาร่าฉันอายุ 16 ปีแล้วฉันฟังทุกอย่างที่พ่อพูดจะบอกให้พ่อแม่รู้ได้อย่างไรว่าคุณโตแล้วพ่อของฉันปกป้องผิวจากอันตรายของโลกนี้เสมอดังนั้นฉันจึงไม่สามารถแต่งหน้ากินอาหารขยะหรือพูดคุยกับเด็กผู้ชายได้ฉันรักพ่อของฉันฉันจะทำตามทุกอย่างที่พ่อบอกฉันต้องการให้ฉันเติบโตขึ้นมาเป็นนักวิ่งที่ยอดเยี่ยม แต่พูดตามตรงนะว่าฉันจะพยายามแค่ไหนฉันก็ไม่เคยรับการวิ่งเลยฉันชอบวาดรูปฉันอยากเป็นนักว่าสักวันหนึ่งแต่เขาบอกว่าอาชีพแบบนี้ไม่จริงจังหรอกอย่างไรก็ตามฉันก็แอบเตรียมสอบวิชาว่าเขียนไว้แล้ว ตอนนั้นฉันได้มีโอกาสเจอกับหนุ่มคนหนึ่งที่เป็นนักวิ่งเหมือนกันเขาชื่อพอล นอกจากนี้ยังมีทีมนักว่ายน้ำด้วยทุกคนพูดคุยกัน อย่างสนุกสนานฉันตื่นเต้นมากเพราะอยากจะไปที่นั่นแน่นอนว่าพอเห็นฉันกับพอเขาก็โกรธมากเขาอยู่ชั้นต่อหน้าทุกคนเพื่อประโยชน์ของฉันเองด้วยพ่อแม่ของคุณลงโทษคนในสถานที่สาธารณะหรือไม่ฉันเสียใจมากเลยที่ทำให้พ่อเสียใจแต่ฉันก็ยังคงฝันถึงแถมนั้นมันน่าสนมากเลยล่ะการวิ่งของฉันก็งั้นๆตามใจเต่าท้องอย่างที่พ่อพูดล้อเล่นไว้ แต่ก็ไม่ได้ล้อเล่นเลยว่าเรากลับถึงบ้านอย่าทำให้เขาผิดหวังจริงๆเขาต้องการให้ฉันฝึกหนักยิ่งขึ้นและฉันก็อยากจะทำให้พ่อของฉันพอใจด้วยครับวิ่งที่เข้มข้นกว่านี้แต่นั่นก็หมายความว่าการเรียงตัวทั้งหมดของฉันสำหรับการสอบวาดรูปจะต้องถูกเลื่อนไปนะเสียดายแต่ความปรารถนาของพ่อสำคัญกว่าพ่อสงบลงฉันก็ตัดสินใจพูดความคิด เรื่องแค้นไปหรือว่าจะโชคดีแน่นอนเพราะมันไร้ผลพ่อก็พ่อบอกฉันว่าฉันจะไม่ไปไหนทั้งนั้นโดยที่ไม่มีเขาฉันต้องคิดถึงการวิ่งมาราธอนที่ล้มเหลว ไม่ใช่เรื่องความบันเทิงในช่วงบ่ายที่ผ่านมาฉันได้รับโทรศัพท์จากพอเราคุยกันเกี่ยวกับเรื่องการวิ่งมาราธอนและจู่ๆเขาก็ถามฉันว่าอยากเจอเขาไหมเพราะแม่ของเขายอมให้เขาออกไปข้างนอกคนเดียว อย่างนั้นหรอแนะนำว่าฉันบอกว่าฉันต้องการแต่พ่อไม่อยากให้ฉันออกจากบ้านโทรหาพ่อให้มาที่บ้านฉันอยากให้พ่อเห็นว่าพ่อเป็นเด็กดีเขาเป็นนักวิ่งที่จริงจัง เราเป็นเพื่อนกันหลังจากนั้นแต่พ่อไม่ชอบพอเขาแต่พอไปที่หน้าประตูและขังไว้ในห้องเขาตะโกนว่าเขาไม่ได้เลี้ยงดูฉันแบบนี้ว่าจะทำให้เขาขายหน้าตอนเขาถามฉันเข้าไปในห้องพ่อ ก็เห็นภาพวาดของฉันก็ถามว่านี่มันบ้าอะไรฉันกลัวว่าเขาจะฉีกมันจะบอกว่ามันเป็นของเพื่อนร่วมชั้นที่ว่าไม่ใช่เป็นของขวัญเธอจะให้ฉันหยุดพูดคุยกับผู้หญิงที่ใช้ชีวิตไปกับเรื่องไร้สาระแบบนั้นฉันเอาแต่บอกตัวเองว่าเราต้องการสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับฉันแต่พูดตามตรงฉันเริ่มเชื่อมันน้อยลงเรื่อยๆเพราะความรักสำหรับฉันจริงๆหรอเธอทำแบบนี้ จนฉันไม่มีเพื่อนเลยการออกเดทเสื้อผ้าสวยๆภาพยนตร์และคาเฟ่มันน่ากลัวมากแต่เขาต้องปกป้องกันสิ่งเหล่านั้นกำลังเลยหรอการเป็นนักวิ่งที่ยิ่งใหญ่เป็นหนทางเดียวที่จะอยู่ได้ในชีวิตของฉันอย่างนั้นหรอฉันไม่รู้เลยฉันกลัวและเจ็บปวดในตอนเย็นเพื่อนนักกีฬาของพ่อมาหาเขาพ่อเคยเป็นหนึ่งในตัวแทนของที่เขาเคยถูกทำนายว่าเกิดจะได้แชมป์โลก จากนั้นก็ได้รับบาดเจ็บและต้องออกจากการเล่นกีฬาบางทีก็อาจจะคิดว่าถ้าเขาทำไม่ได้ฉันก็จะทำได้แต่ฉันไม่ได้ต้องการมันเพื่อตัวฉันเองเลยป้าขอให้ฉันไปหาแขกและเรื่องคุยเกี่ยวกับการวิ่งที่ยอดเยี่ยมของฉันแต่เพื่อนเขาพูดล้อเลียนชัยชนะของฉันปรากฏว่าลูกๆของพวกเขาเก่งกว่าฉันมากฉันไม่ได้โกรธเคืองสักนิดเพราะ ชินจัง ความฝันของพ่อ ทุกคนต่างก็บอกกันทั้งนั้น ว่าการส่งในแชทมันของจริงแล้วเขาก็เริ่มต้นเหตุการณ์ว่าแคปไหนดีกว่ากันพ่อกับพ่อเขาแล้วพยักหน้าแต่ในที่สุดฉันก็ได้มีโอกาสไปแคมป์พวกขี้บ่นแก่พวกนี้แล้วและในวันรุ่งขึ้นในที่สุดฉันก็ได้รู้ว่าความรักของพ่อมีค่าแค่ไหน ตะคริวที่ขาระหว่างการฝึกของฉันเล่าให้เขาฟังเขาบอกว่าฉันแค่มองหาเหตุผลที่จะไม่วิ่งเท่านั้นพอมารับฉันก็บอกกับเขาแบบนั้น เช่นกันคิดว่าพ่อจะเข้าข้างฉันเธอรู้ว่าการเป็นตะคริวบนลู่วิ่งเป็นยังไงแต่เขาก็เอาแต่พยักหน้าและพยักหน้าเขาไม่ฟังฉันพูดด้วยซ้ำเขาบอกว่าฉันขี้เกียจและฉันไม่ได้รักเขาก็จะไม่ทำตามที่เขาพูดและคนนั้นถูกเสมอเพราะเขาอายุมากกว่าค่อยส่งใช่ไหมครับอยู่ดีแน่นอนว่าฉันจะโทรหาเขาอย่างน้อยวันละ 3 ครั้งฉันจะคุยกับนักวิ่งสาวเท่านั้นแหละ ฉันจะเป็นผู้หญิงที่ดีอย่างไรก็ตามนี่แหละที่จะภาพอันเล็กน้อยสำหรับฉันหรอกฉันเข้ากับคนอื่นได้ไม่ค่อยดีนะเพราะเขาคิดว่าฉันแปลกเพราะฉันทำตามคำสั่งของพ่อพ่อแม่ของคนพยายามควบคุมทุกฝีก้าวของคนเหมือนกันหรือเปล่าหน้าเศร้าเลยล่ะแม้แต่ดีแล้วก็คิดว่าฉันแปลกเหมือนกันเขาเป็นผู้ชายที่หล่อที่สุดในบรรดานักวาดเลยฉันเจอเขาในแคมป์ แล้วฉันกลัวมันจะมีคนบอกเรื่องนี้กับพ่อของฉันดีแล้วฉันให้ทานอาหารที่โต๊ะเดียวกัน 2-3 ครั้งฉันทำทุกอย่างเพื่อทำให้เขาชอบฉันเขาบอกว่าเขาชอบผู้หญิงที่มีผมยาวฉันก็ตอบอย่างนี้เจ้าของทันทีเมื่อเขาบอกว่าเขาไม่ชอบสีเขียวฉันก็เอาเสื้อยืดสีเขียวยัดไว้ในมุมสุดของกระเป๋าเดินทางในที่สุดก็ขอออกเดทจริงเดินผ่านป่าจับมือกันมันไม่เจ็บมากแล้ว

เจ้าหญิงงู ไสยศาสตร์บนแผ่นดินไสยศาสตร์

เจ้าหญิงงู ไสยศาสตร์บนแผ่นดินไสยศาสตร์

เจ้าหญิงงู ตอนไสยศาสตร์บนแผ่นดินไสยศาสตร์แห่งแฟ่นดินกัมพูชา เจ้าหญิงงู “ ระวี พระองค์ที่วางอยู่หน้ากระจกในห้องน้ำนี้ของใครนี่” คุณพรรณน้องสาวเจ้าของหนังสือ ถามระวีเมื่อคืนตอนเดินออกมาจากห้องน้ำหลังไปแปรงฟันเพื่อเข้านอน “ พระหรือคะ ? “ ระวีทวนคำถามนั้นตามคำพูดของคุณพรรณขึ้นลอยๆ อย่างไม่รู้ตัว ในขณะที่ก้าวเดินไปในห้องน้ำและหยุดอยู่หน้ากระจกแล้วจ้องมองพระองค์หนึ่งที่ตั้งอยู่ข้างแก้วน้ำ “พี่ทิด” ระวีหลุดปากอย่างรู้สึกตกใจตนเอง นี่เราลืมพี่ทิดไปได้อย่างไรตั้ง 7 วัน ประสาทไปแล้วระวี ระวีตำหนิตัวเองในใจอย่างแรงที่ลืมสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่นำมาไว้ในห้องน้ำถึง 7 วันที่ผ่านมา ระวีหยิบพี่ทิศขึ้นมาแล้วยกมือไหว้สาธุ “ หนูขอโทษค่ะพี่ทิด” เธอกล่าวขอโทษด้วยความรู้สึกผิด พรุ่งนี้หนูจะไม่ลืมที่จะพาพี่ทิดไปด้วยอย่างเด็ดขาด เธอรำพึงในใจ