ยินดีต้อนรับเข้าสู่เว็บไซต์ โรงเรียนวัดเขาปิ่นทอง สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาราชบุรี เขต 1
วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2024 6:11 AM
b-school03
logo-cโรงเรียนวัดเขาปิ่นทอง
หน้าหลัก » นานาสาระ » การวิจัย ผลการวิจัยที่เกี่ยวข้องกับโรคกระเพาะเรื้อรัง ใช้การตรวจแบบใด?

การวิจัย ผลการวิจัยที่เกี่ยวข้องกับโรคกระเพาะเรื้อรัง ใช้การตรวจแบบใด?

อัพเดทวันที่ 25 มิถุนายน 2021 เข้าดู ครั้ง

การวิจัย

การวิจัย โรคกระเพาะเรื้อรัง ปัจจัยทางพันธุกรรมประมาณ 10 เปอร์เซ็นต์ ซึ่งมีแนวโน้มเอียงทางพันธุกรรมของโรคกระเพาะชนิดเอ พวกเขาพบว่า อุบัติการณ์ของโรคกระเพาะในระดับแรก ของโรคโลหิตจางที่เป็นอันตรายนั้นสูงกว่า ประชากรทั่วไปที่เป็นโรคฝ่ออย่างรุนแรง ความเสี่ยงต่อโรคกระเพาะเป็น 20 เท่าของประชากร ยีนเด่นออโตโซมมีบทบาทในนั้น

การวิจัยเกี่ยวกับโรคกระเพาะโพรงในกระดูก ยังพบว่ามีกลุ่มครอบครัว ดังนั้นความอ่อนแอทางพันธุกรรมของร่างกายมนุษย์ อยู่ในโรคกระเพาะเรื้อรังมีบทบาทบางอย่างในโรคนี้ การเกิดของโรคเกี่ยวข้องกับอายุ ประมาณ 10 เปอร์เซ็นต์ สถิติทางคลินิกแสดงให้เห็นว่า การเกิดโรคกระเพาะเรื้อรัง มีความสัมพันธ์เชิงบวกอย่างมีนัยสำคัญกับอายุ ยิ่งอายุมากขึ้น

การทำงานของเยื่อเมือกในกระเพาะอาหาร หรือการต่อต้านจะแย่ลง ซึ่งไวต่อความเสียหายจากภายนอกที่ไม่พึงประสงค์ ปัจจัยการสูบบุหรี่ประมาณ 10 เปอร์เซ็นต์ ผู้ที่สูบบุหรี่มาก มีอุบัติการณ์โรคกระเพาะเพิ่มขึ้น ซึ่งพบว่า 40 เปอร์เซ็นต์ของผู้ที่สูบบุหรี่มากกว่า 20 มวนต่อวัน สามารถพัฒนาการอักเสบของเยื่อเมือกในกระเพาะอาหารได้

การตรวจชิ้นเนื้อในกระเพาะอาหาร แสดงให้เห็นถึงความเชื่อมโยงนี้เช่นกัน การดื่มมีความเกี่ยวข้องประมาณ 10 เปอร์เซ็นต์ เขาสังเกตเห็นครั้งแรกว่า แอลกอฮอล์อาจทำให้เยื่อเมือกในกระเพาะ ไหลออกเป็นสะเก็ดจากผู้ป่วยในกระเพาะ ต่อมาการสังเกตการณ์ส่องกล้องตรวจทางเดินอาหาร ก็ยืนยันเรื่องนี้เช่นกัน แต่พวกเขาก็หายดีหลังจากหยุดดื่ม

ไม้ใช้การตรวจชิ้นเนื้อ เพื่อสังเกตการณ์เสพติดเรื้อรัง ผู้ติดสุราทุกคนมีโรคกระเพาะ แต่หายหลังจากหยุดดื่ม หากดื่มต่อเนื่องเป็นเวลานาน อาจกลายเป็นโรคกระเพาะแกร็นเรื้อรังได้ แพทย์ยังพบว่า ผู้ที่ดื่มสุรามีอาการท้องเฟ้ออักเสบที่ผิวเผิน พวกเขาหยุดดื่มเป็นเวลา 3 สัปดาห์ การอักเสบสามารถหายไปได้ จาก การวิจัย ไม่พบว่าการดื่มมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับโรคกระเพาะ

ส่วนใหญ่กรณีที่มีการอักเสบมีอายุมากขึ้น ดังนั้นนอกจากปัจจัยแอลกอฮอล์แล้ว อายุยังถือเป็นปัจจัยสำคัญอีกด้วย การทดลองในสัตว์ทดลอง สามารถสร้างแอลกอฮอล์ที่มีความเข้มข้นสูง การบาดเจ็บที่กระเพาะเฉียบพลัน ไม่ได้ทำให้เกิดโรคกระเพาะเรื้อรัง แอลกอฮอล์ที่มีความเข้มข้นต่ำ ไม่เพียงแต่ไม่เป็นอันตรายเท่านั้น แต่ยังมีผลในการป้องกันเยื่อบุกระเพาะอาหารอีกด้วย

โดยคาดว่า แอลกอฮอล์ที่มีความเข้มข้นต่ำ จะเพิ่มระดับของพรอสตาแกลนดิน ในเยื่อบุกระเพาะอาหารโพรสตาแกลนดิน มีผลในการป้องกันเยื่อบุกระเพาะอาหาร การสังเกตมีการแนะนำว่า ผู้ที่ดื่มโรคกระเพาะเรื้อรังนั้นหายาก การระคายเคืองในอาหารประมาณ 10 เปอร์เซ็นต์ เครื่องปรุงรสและอาหารกระตุ้นต่างๆ สามารถส่งเสริมการหลั่งกรดในกระเพาะอาหาร แต่ยังไม่ได้รับการพิสูจน์ว่า ก่อให้เกิดโรคกระเพาะเรื้อรัง

ยาต้านการอักเสบกลุ่มที่ไม่ใช่สเตียรอยด์ ได้แก่แอสไพริน และฟีนิลบูตาโซน อาจทำให้เกิดอาการของเยื่อเมือกในกระเพาะอาหาร การกัดเซาะอาจเหลือไว้กับการรักษาโรคกระเพาะเรื้อรัง กระเพาะอาหาร และยาปฏิชีวนะบางชนิดก็มีความเสียหายบ้าง แต่ไม่มีหลักฐานว่า การใช้ยา อาจทำให้เกิดโรคกระเพาะแกร็น

โรคโลหิตจางจากการขาดธาตุเหล็ก ข้อเท็จจริงหลายอย่างแสดงให้เห็นว่า โรคโลหิตจางจากการขาดธาตุเหล็ก มีความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับโรคกระเพาะแกร็น จากรายงานโรคโลหิตจางจากการขาดธาตุเหล็ก 50 ราย เยื่อบุกระเพาะอาหารปกติ โรคกระเพาะ และโรคกระเพาะแกร็นคิดเป็น 14 เปอร์เซ็นต์และ 46 เปอร์เซ็นต์

แต่โรคโลหิตจางทำให้เกิดโรคกระเพาะ กลไกยังไม่ชัดเจนนัก ผู้เขียนบางคนเชื่อว่า โรคกระเพาะเป็นโรคเบื้องต้น เพราะโรคกระเพาะมีกรดในกระเพาะต่ำ ซึ่งขัดขวางการดูดซึมธาตุเหล็ก หรือเนื่องจากโรคกระเพาะมีเลือดออก ซึ่งส่งผลให้เกิดโรคโลหิตจาง อีกความเห็นคือ โรคโลหิตจางเกิดก่อน เพราะการขาดธาตุเหล็กในร่างกาย ทำให้เยื่อเมือกในกระเพาะอาหารต่ออายุ

อัตราที่ได้รับผลกระทบ มีแนวโน้มที่จะเกิดการอักเสบ หรือระบบเอนไซม์ที่มีธาตุเหล็กขาด เนื่องจากการขาดธาตุเหล็ก ซึ่งส่งผลต่อการเผาผลาญของเยื่อเมือกในกระเพาะอาหาร สามารถฟื้นฟูได้หลังการรักษาด้วยธาตุเหล็ก บางคนคิดว่า โรคโลหิตจางจากภาวะขาดธาตุเหล็กคือ กลุ่มอาการ สาเหตุมีมากมาย ยกเว้นสาเหตุที่กล่าวมาข้างต้น ยังอาจเกี่ยวข้องกับปัจจัยทางภูมิคุ้มกัน และพันธุกรรมอีกด้วย

สารตะกั่วมีอุบัติการณ์ ของแผลในกระเพาะอาหารสูง จากการตรวจชิ้นเนื้อของเยื่อบุกระเพาะอาหารพบว่า อุบัติการณ์ของโรคกระเพาะแกร็นก็เพิ่มขึ้นด้วย นอกจากตะกั่วแล้ว ยังมีโลหะหนักอีกหลายชนิด เช่นปรอท เทลลูเรียม ทองแดงและสังกะสี มีผลเสียต่อเยื่อบุกระเพาะอาหาร

 

 

 

 

 

บทความอื่นๆที่น่าสนใจ > ไมเกรน วิธีการรักษาไมเกรนที่มีประสิทธิภาพ เพื่อบรรเทาความทุกข์ทรมานนี้

นานาสาระ ล่าสุด